၂၀၁၀ခုနွစ္ ေမလ ၁၇ရက္ေန႔ IDAHO Day အခမ္းအနားမွ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းရဲ႕ ျပန္လည္ခံစားခ်က္မ်ား

၂၀၁၀ခုနွစ္ ေမလ ၁၇ရက္ေန႔ အျပင္မွာ ေနအပူရွိန္ကလည္း ျပင္းျပစြာေလာင္ကြ်မ္းေနတယ္။ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕က ခ်င္းမိုင္ဂရင္းဗ်ဴးလို႔ အမည္ရတဲ့ ဟိုတယ္တစ္ခုရဲ႕ ခန္းမေဆာင္တခုအတြင္းမွာေတာ့ ျမန္မာျပည္ကေရာ ထိုင္းႏိုင္ငံကပါမက်န္ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္ကလာတဲ့ ဂ်ီမ၊ ဂ်ီထီး၊ လက္စ္မ၊ လက္စ္ထီးေတြပါမက်န္ လိင္တူခ်င္းခ်စ္ႀကိဳက္တဲ့ သူေတြတသိုက္ မနက္၉နာရီကတည္းကစၿပီး ညေနပိုင္းမွာ ျပဳလုပ္က်င္းပမယ့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ ေၾကာက္ရြံ႕မုန္းတီးမႈမ်ားအား ဆန္႔က်င္ေရးေန႔ အခမ္းအနားမွာ စီစဥ္တင္ဆက္မယ့္ အခမ္းအနား အစီအစဥ္ေတြကို ရီဟာဇာလုပ္ဖို႔ (ဇတ္တိုက္ဖို႔)အတြက္ အားလုံးအတူတကြစုရုံး ေရာက္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။

အခမ္းအနားျပဳလုပ္မယ့္ ခန္းမေဆာင္ႀကီးကေတာ့ သူနဂိုအတိုင္း တိတ္ဆိတ္ေခ်ာက္ကပ္စြာနဲ႔ ရွိေနခဲ့ေပမယ့္ အရမ္းကိုခ်စ္ခင္စည္းလံုးတဲ့ လိင္တူခ်စ္တဲ့ သားအမိေတြ ညီအစ္ကိုေမာင္နွမေတြ ေရာက္ရွိသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ခန္းမေဆာင္ႀကီးရဲ႕ တံခါးေပါက္ေတြဟာ ကိုယ့္ရဲ႕သားသမီးေတြနဲ႔ ခြဲေနရတဲ့ မိခင္တေယာက္က သားသမီးေတြကို ျပန္ေတြ႔တဲ့အခါမွာ ၀မ္းသာအားရ ႀကိဳဆိုသည့္အလား အျပံဳးပန္းေတြ ပြင့္ဟသြားေအာင္အထိ တံခါးႀကီးေတြကို ဖြင့္ဟလို႔ ႀကိဳဆိုခဲ့ပါတယ္။

ခန္းမႀကီးထဲမွာေတာ့ အစိမ္းေရာင္နဲ႔ အျဖဴေရာင္ေရာစပ္ထားတဲ့ စားပြဲ၀ိုင္းႀကီးေတြ ထိုင္ခံုေတြကို အစီအရီခ်ထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ ဟိုးအေရွ႕ဆံုးမွာေတာ့ ဇာတ္စင္ျမင့္ႀကီးေပၚက အျဖဴေရာင္ ပန္းတိုင္ႀကီးေတြၾကားထဲက ပန္းကႏုတ္ေတြရစ္ပတ္ၿပီး ေရးထားတဲ့ International Day against Homophobia Day (May 17, 2010) ဆိုတဲ့ စာတန္းႀကီးကေတာ့ လွပခန္႔ထယ္စြာတည္ရွိေနတယ္။ ဇာတ္စင္ျမင့္ေပၚကေနၿပီး ခမ္းမအ၀င္၀အထိ လွပခန္႔ညားစြာျဖန္႔ခ်ခင္းက်င္းထားတဲ့ အနီေရာင္မွာ ႏြယ္ယွက္ေနတဲ့ ပန္းပြင့္ေလးေတြနဲ႔ပံုေဖာ္ထားတဲ့ ကတီပါေကာ္ေဇာႀကီးကေတာ့ မနင္းရက္စရာပါ။

မံုေရႊရည္အကကို ကိုကိုတေယာက္ကဆို မိထိုက္မကေကြးေအာင္ ကေနပံု

ခန္းမအျပင္အဆင္ေတြကသာ လွပေနလိုက္ၾကတာ တကယ္တမ္း ရီဟာဇာလုပ္ၾကမယ္ ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ ဟိုတယ္က ရီဟာဇာအတြက္ဆို အဲယားကြန္း ဖြင့္မေပးႏိုင္ဘူး အဲယားကြန္း သုံးမယ္ဆိုရင္ တနာရီကို ဘတ္ ႏွစ္ေထာင့္ငါးရာေပးရမယ္လို႔ ေျပာလာတဲ့အတြက္ ပူေလာင္ေလာင္ ပူအိုက္အိုက္ အခန္းထဲမွာ ဂ်ီမတသိုက္ ရီဟာဇာဆက္မလုပ္ႏိုင္ပဲ ဂြမ္းၿပီးေတာ့ ခန္းမေရွ႕က ဧည့္ႀကိဳေနရာကို တရုန္းရုန္းနဲ႔ ထြက္လာခဲ့ၾကရတာကိုလည္း မွတ္မိေနပါေသးတယ္။

အဲဒီမွာ အေမမ်ိဳးက ညေနပိုင္းမွာ ျပဳလုပ္က်င္းပမယ့္ အခမ္းအနားအစီစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေနာက္ဆံုးအေသးစိတ္ အစီအစဥ္ေတြကို ဦးေဆာင္ၿပီး ေဆြးေႏြးပါတယ္။ အစီစဥ္ထဲမွာေတာ့ ဘယ္သူေတြက ကမယ္၊ ဘယ္သူေတြက သရုပ္ေဆာင္မယ္၊ ဘယ္သူေတြကေတာ့ ဆိုမယ္ စသျဖင့္ အစံုအလင္ပါပဲ။ အဲဒီစာရင္းေတြကိုေတာ့ ဂ်ီမ မိထိုက္နဲ႔ ဂ်ီထီးကေလး အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းက စုစည္းၿပီး လုပ္ေဆာင္မယ္လို႔ ေျပာေပမယ့္ အင္မတန္မွကို ကျမင္းခ်င္တဲ့ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္း ကေတာ့ စက္ကြင္းထဲက လြတ္ေအာင္ကိုေရွာင္ထြက္ၿပီး ခ်မ္းေလးဆိုတဲ့ ဂ်ီထီးေပါက္စေလးကို အကုန္လံုးပံုအပ္ၿပီး ပရိသတ္ေတြကို အလွျပခ်င္ေဇာနဲ႔ အစီစဥ္တစ္ခုမွာ ပါျဖစ္ေအာင္ကို ပါခဲ့ပါေသးတယ္။

ေဆြးေႏြးပြဲေလးက ျဖတ္ထိုးဥာဏ္ေတြ ဟာသဥာဏ္ေတြနဲ႔ အလုပ္လုပ္ရာမွာ တိက်ျပတ္သားတဲ့ ဂ်ီမ၊ ဂ်ီထီးေတြ လက္စ္ေတြလုပ္တဲ့ပြဲလို႔ မေျပာရဘူး။ ခနေလးအတြင္းနဲ႔ကုိ အစီအစဥ္ဆြဲတဲ့ဟာက ၿပီးဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ အ၀တ္အစားေတြ ေရြးသူကေရြး၊ သီခ်င္းေခြေတြကို ေပးသူကေပးနဲ႔ အားလံုးဟာ ျပန္ၿပီးရႈပ္ရွက္ခတ္ကုန္ပါေတာ့တယ္။

IDAHO အေၾကာင္းကို အာေပါင္အာရင္းသန္သန္နဲ႔ ေျပာေနတဲ့ ကိုေနာ္

အခမ္းအနား အစီအစဥ္ထဲမွာေတာ့ ျမန္မာျပည္ကလာတဲ့ အေမတေယာက္က သူ႔ရဲ႕ သတိုးသမီး ထိုင္မသိမ္း၀တ္စံုေတြနဲ႔ သတိုးသား၀တ္စံုေတြကို ယူလာခဲ့တဲ့အတြက္ ျမန္မာ့ရိုးရာ ထိုင္မသိမ္းရႈိးလည္း တစ္ခုပါ၀င္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအစီအစဥ္မွာေတာ့ က်ေနာ္ဆိုတဲ့ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းက သတိုးသမီးထိုင္မသိမ္းေလးကို ၀တ္ၿပီးပါရမယ္တဲ့ေလ။ ေအာင္မယ္ေလးဗ်ာ ဘ၀မွာ တစ္ခါမွ ထိုင္မသိမ္းမ၀တ္ဖူးေတာ့ ရင္ဘက္ထဲမွာ တဒိတ္ဒိတ္ခုန္တာမ်ား ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာင္ ျပန္လန္႔လာတယ္။ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္က က်ေနာ့္ရဲ႕ ခနတာအငွားသတိုးသားေလးရဲ႕ လက္ကိုခ်ိတ္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ရဦးမွာေလဗ်ာ။ ေအာင္မယ္ေလး ေပ်ာ္လိုက္တာဗ်ာ၊ ဘ၀မွာ ဒီလုိမ်ိဳး သာယာတယ္ဆိုတာ တစ္ခါမွ မရွိခဲ့ဖူးဘူးဗ်ာ။

ခနေနၾကေတာ့ မမယူရီဆိုမယ့္သီခ်င္းနဲ႔ ထိုင္မသိမ္းရႈိးကို စင္ျမင့္ေပၚမွာ ေလ့က်င့္ပါတယ္။ ေလ့က်င့္တာကို အႀကိမ္ႀကိမ္ျပဳလုပ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ထမင္းစားမယ့္အခ်ိန္ကို ေရာက္ရွိလို႔ လာခဲ့ပါၿပီ။ စုစုရံုးရံုးနဲ႔ တေယာက္ကိုတေယာက္ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာတာ တေယာက္ကုိတေယာက္ စတာေနာက္တာေလးေတြနဲ႔ လိင္စိတ္ခံယူမႈခ်င္းတူညီတဲ့ အေမေတြ၊ အစ္မေတြ၊ အစ္ကိုေတြ၊ ညီေလး၊ ညီမေလးေတြနဲ႔အတူတူ ထမင္းစားရတာေလာက္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာ ရွိပါဦးမလားဗ်ာ။

ထမင္းစားၿပီးေတာ့ အခ်ိန္က ေန႔လည္တစ္နာရီရွိေနၿပီ။ ပြဲအစီစဥ္က ညေန ၆နာရီမွ စမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ တခ်ိဳ႕ေတြက ညေနက်င္ရင္ မ်က္ႏွာေလးျပည့္ေအာင္လို႔ ေမွာက္ရက္အိပ္မယ့္သူက အိပ္မယ္၊ ဟိုနားဒီနားလမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့သူက ေလွ်ာက္နဲ႔ အလွ်ိလွ်ိထြက္သြားခဲ့ၾကပါတယ္။

အဲဒီမွာမွ ညေနအခမ္းအနားအတြက္ ၀တ္စရာေတာင္မရွိေသးတဲ့ က်ေနာ္ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းနဲ႔ က်ေနာ့္အစ္မ မမေနာ္၊ မိထိုက္၊ ေနာက္ထပ္ ဂ်ီထီးေပါက္စ ညီေလး နႏၵတို႔ ေလးေယာက္ေပါင္းတဲ့ ဂ်ီတပ္ဖြဲ႔ဟာ ညေနက်ရင္ အျပတ္အသတ္ကုိ ရႈိးထုတ္မယ္ဆိုတဲ့အႀကံနဲ႔ ကုန္တိုက္ကိုသြားၿပီး ရရွိတဲ့ေနာက္ထပ္ အခ်ိန္ ၂နာရီအတြင္းမွာ အ၀တ္အစားေတြကုိ လိုက္ေရြးၾကပါတယ္။ ခန္႔ညားၿပီးသားျဖစ္တဲ့ အစ္မေနာ္နဲ႔ ညီေလး နႏၵကေတာ့ အ၀တ္အစားေတြကို ေရြးလို႔ၿပီးသြားေပမယ့္ အင္မတန္မွကို ဂ်ီးမ်ား၊ နဂိုကတည္းကမရွိတဲ့အလွကို အရမ္းကိုလွခ်င္တဲ့ ေပၚလြင္ခ်င္တဲ့ က်ေနာ္ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းကေတာ့ ဘာတစ္ခုမွ မရေသးပါဘူး။

ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္၀တ္ရမယ့္အ၀တ္က ကုန္တိုက္မွာမရွိလို႔ပါဗ်ာ။ ကုန္တိုက္မွာကို မရွိတဲ့အ၀တ္အစားဆိုေတာ့ ဘယ္လိုမ်ိဳးအ၀တ္အစားလည္းလို႔ အားလံုးသိခ်င္ၾကမွာပဲေနာ္။ က်ေနာ္လိုခ်င္တာက ေစ်းအေပါစား ပန္းေရာင္အကႌ်နဲ႔ ပန္းေရာင္ေဘာင္းဘီေလ။ အဲဒါနဲ႔ အျပင္က ဆိုင္တဆိုင္ကိုေတြ႔သြားလို႔ ၀င္ေရြးရပါေသးတယ္။ အဲဒီဆိုင္မွာေတာ့ လိုခ်င္တဲ့အေရာင္ေတြ ပံုစံေတြကရွိေပမယ့္ ခက္တာက အင္မတန္မွကို ေမာ္ဒယ္ကိုယ္လံုးေလးလို ေသးသြယ္လွပတဲ့ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းရဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ေလးနဲ႔ ကိုယ္ညီတဲ့ ေဘာင္းဘီမရွိပါဘူးတဲ့ဗ်ာ။ ကဲ… မွတ္ကေရာ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ မ်က္ႏွာေလးျပည့္ေဖာင္းကာ လွခ်င္လို႔ တေရးေလာက္အိပ္ခ်င္ေသးတဲ့ မိထိုက္ရဲ႕ စူပုတ္ေနတဲ့မ်က္နွာကို ေၾကာက္ၿပီးေတာ့ ရရာအ၀တ္အစားတစ္စံုကို ေကာက္ဆြဲလာခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းက ေျပာလို႔ရတာမဟုတ္ဘူး ခ်င္းမိုင္တၿမိဳ႕လံုးကို ကုန္ေအာင္ပတ္ရွာခ်င္ ရွာဦးမွာ။

ဆရာအတၱေက်ာ္

ဟိုတယ္ကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ အခန္းကိုသြားတဲ့လမ္းမွာ မမေတြရဲ႕ အခန္းတံခါးတစ္ခုပြင့္ေနလို႔ သြားေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္တာ ေအာင္မယ္ေလးဗ်ာ… လန္႔လိုက္တာ၊ အထဲမွာ သူရဲမေတြ တရုတ္သိုင္းကားက ဖုတ္၀င္ေနတဲ့ ဖုတ္မေတြအလားမွတ္ရတဲ့ မမတသိုက္က မ်က္နွာသုတ္ပ၀ါႀကီးေတြကို ရင္ရွားလုပ္ၿပီး ဆံပင္ေတြကုိလည္း အုပ္ထားေသး မွန္တေယာက္တခ်ပ္စီကိုင္ကာ မ်က္နွာကိုျခယ္ေနလိုက္ၾကတာဗ်ာ ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္ႀကီးေတြနဲ႔ (ေအာင္မယ္ေလး… ေတြးရင္းေတာင္ လန္႔လာတယ္) က်ေနာ္ေတာင္ လန္႔သြားလို႔ ဖုတ္သရဲမေတြ ဖုတ္သရဲမေတြလို႔ေအာ္ၿပီး ထြက္ေျပးခဲ့ရတယ္ဗ်ာ။ အင္း--- ေမ ၁၇ ေန႔ရဲ႕ မေမ့ႏိုင္စရာ အျဖစ္အပ်က္ေလးတခုေပါ့။

ေရခ်ိဳးၿပီးေတာ့ အကႌ်အ၀တ္အစားေတြကို ၀တ္ၾကည့္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ေအာင္မယ္ေလး ဂြမ္းခ်က္… ဂြမ္းခ်က္ဗ်ာ။ က်ေနာ္၀တ္ဖို႔ ၀ယ္လာတဲ့ အ၀တ္အစားက လူပ်က္ႀကီး Clown နဲ႔ တူတယ္လို႔ ၀ိုင္းေျပာၾကတယ္ဗ်ာ။ ကဲ… ဘယ္တတႏိုင္မလဲဗ်ာ… လူပ်က္ဆိုလည္း လူပ်က္၊ ခေလာင္း ဆိုလည္း ခေလာင္းေပါ့။ အ၀တ္အစားကိုလည္း ၾကည့္ဦးေလ.. ေအာက္ကေဘာင္းဘီက အျပာေရာင္က်ပ္က်ပ္၊ အေပၚကအကႌ်ကလည္း ရွပ္အကႌ်ပန္းေရာင္ အပြင့္ေတြနဲ႔ လည္ပင္းမွာလည္း အပန္းေရာင္ ဖဲပန္းကလည္း တပ္ထားေသး ေအာက္ကဖိနပ္ကလည္း ခဲေရာင္တေတာင္နီးပါးေလာက္ရွည္တဲ့ စက္ရုပ္လိုဖိနပ္။ ကဲ… မ်က္လံုးထဲမွာသာ ပံုေဖာ္ၾကည့္ေတာ့ဗ်ာ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းရဲ႕ ပံုစံကုိ။ (ပံုေဖာ္လို႔မရလို႔ ဓါတ္ပံုပါလိုခ်င္ရင္ေတာင္းလို႔ရတယ္ေနာ္၊ ပို႔ေပးလိုက္မယ္၊ ႀကိဳေတာ့ေျပာထားမယ္ ေကာင္မေလးေတြ ရင္ခုန္သြားရင္ေတာ့ တာ၀န္မယူဘူးေနာ္)

Mplus အဖြဲ႔မွ ေဖ်ာ္ေျဖသြားဟန္

ေအာက္ထပ္က ခန္းမေဆာင္ကိုသြားဖို႔ အခန္းထဲကေန IDAHO Campaign အတြက္ ထုတ္ထားတဲ့ အကႌ်ေတြ တေပြ႔တပိုက္နဲ႔ ထြက္လာၿပီး ဓါတ္ေလွကားစီးဖို႔ ခလုပ္ႏွိပ္ၿပီးေစာင့္ေနတုန္း ဓါတ္ေလွကားတံခါးႀကီးက ပြင့္လာခဲ့တယ္။ ဓါတ္ေလွကား တံခါးပြင့္လာေတာ့ တံခါးထဲမွာ လူတေယာက္ပါလာတယ္။ ဂါ၀န္ပန္းဆီေရာင္ကို ၀တ္ထားတာေတာ့ သိလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မ်က္နွာကို တခ်က္ပဲၾကည့္လိုက္မိေတာ့ ေအာ္… ဘယ္သူလဲမသိဘူးေပါ့။ ကိုယ့္နဲ႔မသိတဲ့သူလို႔ထင္ၿပီး ကိုယ့္အာရံုနဲ႔ကိုယ္ ခပ္တည္တည္နဲ႔ မနိုင္မနင္းအကႌ်ေတြပိုက္ၿပီး လိုက္လာခဲ့တယ္။ ေနာက္ကေန “ေပးေလ ကူသယ္ေပးမယ္”ဆိုတဲ့ ေယာက္်ားအသံႀကီးထြက္လာေတာ့ ေအာင္မယ္ေလး လန္႔ၿပီးေတာ့ အကႌ်ေတြအကုန္လံုး ေလွကားထဲမွာ ျပဳတ္က်ကုန္တယ္။

ကိုယ္ထင္ထားတာက ဂါ၀န္ေတြ၀တ္ၿပီး မိတ္ကပ္ျပင္ထားတဲ့ တျခားကိုယ္မသိတဲ့ မိန္းကေလးတေယာက္ ေယာက္ေပါ့။ ေယာက္်ားအသံႀကီးၾကားမွ ေသခ်ာျပန္ၾကည့္မိေတာ့ ေအာင္မယ္ေလး ဘယ္သူျဖစ္ရမွာတုန္း ပန္းဆီေရာင္ဂါ၀န္ေလးနဲ႔ ကိုးရီးယားမင္းသမီးေလးလို လွေနတဲ့ မမမာေလ။ အိုးမိုင္ဂြတ္ မမမာ၊ ဒီေလာက္အထိ လွသြားရလားမမရယ္ဆိုၿပီး တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ျပန္႔ႀကဲေနတဲ့ အကႌ်ေတြကို ကုန္းမေကာက္ႏိုင္ေသးဘူး။ မ်က္ရည္၀ဲေလာက္ေအာင္ ၾကည္ႏူးပီတိျဖစ္ရင္း ဖက္ေနၾကရင္းကို အခ်ိန္ကုန္တယ္။ ဓါတ္ေလွကားထဲမွာက စီစီတီဗြီကလည္း ထည့္ထားေသးတယ္။ ၾကည့္ေနတဲ့သူကေတာ့ ဘာေတြထင္ေနမလဲ မသိေတာ့ဘူး။ ဒီမွာေတာ့ ညီအစ္မေတြ ၀မ္းသာေနၾကၿပီ။

Mplus အဖြဲ႔က HIV/Aids ပညာေပးကို ဒီလိုမ်ိဳးအကအလွပံုစံနဲ႔ ပညာေပးသြားဟန္

ေအာက္ထပ္ကိုေရာက္ေတာ့ ခမ္းမအျပင္မွာ ေလဒီဂါဂါစတိုင္အျပည့္နဲ႔ ဘယ္သူလဲလို႔ၾကည့္လိုက္တာ ဘယ္သူျဖစ္ရမတုန္းဗ် ဂႏၵီစြာစြာေလ။ (အင္း ဂႏၵီလည္း မေနရေတာ့ဘူး ပါကုန္ၿပီ လုပ္ပစ္ၾကတာေလ)။ တကယ့္အမိုက္စားေတြဗ်ာ။ ေနာက္တေယာက္က ေရႊေရာင္လက္လက္ေလးနဲ႔ လွေနတဲ့ မမ ျမဴးျမဴးမိုက္။ (မိုက္တာကို ရိုးရိုးမမိုက္ဘူး၊ ျမဴးျမဴးၿပီးကို မိုက္တာ)။ ဒီဖက္ကို ၾကည့္လိုက္ျပန္ေတာ့ အိုးဗ်ာ… အနက္ေရာင္ဂါ၀န္ရွည္ႀကီးမွာ ေငြေရာင္ေဘာ္ၾကယ္ေတြ ထိုးထားတဲ့၀တ္စံုနဲ႔ သိုးေမြးတဘက္ႀကီးကို ဖခံုးတစ္၀က္ၿခံဳထားၿပီး ပခံုေပၚမွာေျခလိမ္ခ်ိတ္ထိုင္ေနတဲ့ မမေအးခ်မ္း။ အိုး… တကယ့္အာဂေတြဗ်ာ။ လွခ်က္ေတြကေတာ့ လန္ထြက္ေနေလာက္ေအာင္ကို လွတာဗ်။ က်ေနာ္ျဖင့္ သူတို႔ကုိၾကည့္ရင္း ရင္ထဲမွာေဖာ္ျပလို႔ မရေအာင္ကို ပီတိျဖစ္တယ္ဗ်ာ။ ကိုယ့္ရဲ႕ မမေတြ ဒီေလာက္ေခ်ာမွန္း လွမွန္း အခုမွပဲ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႔လိုက္ရေတာ့တယ္ဗ်ာ။

အိုး… ထြက္လာျပန္ၿပီ ေနာက္တေယာက္ သတိုးသား၀တ္စံုႀကီးကို ၀တ္လို႔။ ဘယ္သူမ်ားလဲေပါ့။ အင္မတန္ခန္႔ေခ်ာတဲ့ ကိုကိုႀကီးေပါ့ေလ။ အားလံုး၀ိုင္းၿပီး ရႈိးေနၾကတာ။ မီးအလင္းေရာင္ထဲကိုလည္း ေရာက္လာေရာ ေအာင္မယ္ေလး ဘယ္သူမ်ားမွတ္လဲ။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ခ်စ္မမႀကီး မမေနာ္ေလ။ ခပ္တည္တည္နဲ႔ သတို႔သား၀တ္စံုႀကီးကို ၀တ္ၿပီးထြက္ခ်လာတာ။ မမေတြရဲ႕ရင္ကို ခနတာလာၿပီး ျပဳစားသြားတာေပါ့ေလ သူက။

ေနာက္ထပ္ေရာက္လာတဲ့ တေယာက္ကေတာ့ အျပာရင့္ေရာင္ ပိုးပုဆိုးေလးကို တိုက္ပံုအျဖဴေရာင္ေလးနဲ႔ တြဲၿပီး၀တ္ထားတဲ့ ကိုကိုတေယာက္ပါ။ သူ႔ကုိျမင္လိုက္ေတာ့ ရင္ဘက္ထဲက နွလံုးသားရဲ႕တစ္ေနရာမွာ တစ္ခုခုျဖစ္သြားသလိုပဲ။ ေအာ္… ပုဆိုးနဲ႔ တိုက္ပံုနဲ႔တြဲ၀တ္တာ မျမင္ဖူးတာၾကာလို႔လည္း ျဖစ္မွာပါေလ။ အရမ္းကို တည္ၾကည္ခန္႔ညားေနတဲ့ ကိုကိုေပါ့ေနာ္။

ဒီလိုမ်ိဳး ကိုကုိစုနဲ႔ မမထိုက္ကလည္း အားက်မခံ ေမာင္ေရႊရိုးနဲ႔ မင္းသမီးတဲ့ေလ

ဧည့္သည္ေတြကို ႀကိဳဆိုတဲ့ေနရာမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ရံုးေတာ္ႀကီးက ခ်စ္မမေတြ၊ ခ်စ္ကိုကိုေတြအျပင္ ရံုးမွာ ေ၀ၚလန္ထီယာအျဖစ္ လုပ္ေပးေနတဲ့သူေတြ၊ ေနာက္ထပ္ ေႏြရာသီသင္တန္းက ညီေလး ညီမေလးေတြကို ေတြ႔ရပါတယ္။ သူတို႔ေလးေတြကလည္း အျပံဳးကိုယ္စီနဲ႔ လာသမွ်ဧည့္သည္ေတြကို ဆီးႀကိဳလို႔ ေနပါတယ္။ အဲဒီရဲ႕အနီးအနားမွာလည္း ကင္မရာအလင္းေရာင္ေတြ ဗီဒီယို ရိုက္ေနတဲ့ အလင္းေရာင္ေတြက အျဖတ္ျဖတ္နဲ႔ကို ရိုက္ခတ္လို႔ ေနခဲ့ပါတယ္။

တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဧည့္သည္ေတြလည္း ေရာက္လာစျပဳလာၿပီ။ ဧည့္သည္ေတြထဲမွာ ၾသစႀတီးလွ်က ေဂး အသင္းအုပ္ဆရာတေယာက္လည္း လာတယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ထပ္ ဖီလစ္ပိုင္က သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ က်ေနာ္တို႔ေတြကို စိတ္ဓါတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အားေပးတာေရာ လူအားျဖင့္ေရာ အမ်ားႀကီးကူညီမႈေတြ အားေပးမႈေတြ လုပ္ေနတဲ့ တျခားအေနာက္တိုင္းက သူငယ္ခ်င္းေတြအျပင္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ဘာအတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ သူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ ေၾကာက္ရြံ႕မုန္းတီးမႈမ်ားအား ဆန္႔က်င္ေရးေန႔ အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ လိင္တူခ်င္းခ်စ္သူေတြ အခြင့္အေရးအတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အျခားလိင္တူခ်င္းခ်စ္သူ LGBT Activist ေတြလည္း လာေရာက္အားေပး ၾကတာကိုလည္း သတိျပဳမိလိုက္ပါေသးတယ္။

ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ အမ္ပလပ္စ္ ဆိုတဲ့ လိင္တူခ်စ္သူ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုကလည္း က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ျမန္မာလိင္တူခ်စ္သူေတြနဲ႔အတူ ဒီအျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ ေၾကာက့္ရြံ႕မုန္းတီးမႈမ်ားအား ဆန္႔က်င္ေရးေန႔ အခမ္းအနားမွာ အတူတကြ ပါ၀င္ပူးေပါင္းၿပီး အခမ္းအနားနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အျခားလုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြကိုလည္း ၀ိုင္၀န္းလုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သူတို႔အဖြဲ႕ကေတာ့ ခ်င္းမိုင္းရဲ႕ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈအကအလွေတြ၊ ေခတ္ေပၚအကေတြ၊ အိတ္ခ်္အိုင္ဗြီ ပညာေပးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အဆိုကေတြနဲ႔ ပါ၀င္ေဖ်ာ္ေျဖ တင္ဆက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕မွ လိင္ေျပာင္းလဲခြဲစိတ္ထားၿပီး သူေလးမ်ားရဲ႕ ခ်င္းမိုင္ရိုးရာအကအလွ

ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ရဲ႕ ထုံးစံအတိုင္းေပါ့ေနာ္ ၆ နာရီစမယ္လို႔ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားေပမယ့္လို႔ အမွန္တကယ္စျဖစ္တာကေတာ့ ၇ နာရီမွစျဖစ္တာပါ။ မမယူရီနဲ႔ အမ္ပလပ္စ္ (ထိုင္း) အဖြဲ႕က ေမာ္ဒယ္ေလး ဂ်စ္တို႔က အခမ္းအနားမွဴးအျဖစ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ မမယူရီနဲ႔ ဂ်စ္ဟာ အခမ္းအနားတစ္ခုလံုးကို ျမန္မာလိုတသြယ္၊ အဂၤလိပ္လိုတမ်ိဳး၊ ထိုင္းလိုတဖံုနဲ႔ လူေတြအားလံုးကို အၿမဲမျပတ္ ျပံဳးရႊင္ေနရေအာင္ ဟာသဥာဏ္ေဖာက္ၿပီး အခမ္းအနားကို ဦးေဆာင္သြားခဲ့ပါတယ္။ အင္မတန္မွကို ၾကည္ႏူးသာယာ ခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ပြဲေလးတစ္ခုလို႔ေျပာရင္း မွားမယ္မထင္ပါဘူးဗ်ာ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ က်ေနာ္ဆိုတဲ့ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းက ထိုင္းမသိမ္း၀တ္ၿပီး မိတ္ကပ္ျပင္ရန္အတြက္ ျမန္မာျပည္ကလာတဲ့ ျမန္မာျပည္က မိတ္ကပ္ကြ်မ္းက်င္တဲ့ အေမေတြကိုဆီကို အတင္းအပူကပ္ အကူညီေတာင္းရေတာ့တာပါပဲ။ အေမေတြကလည္း သေဘာေကာင္းလြန္းစြာနဲ႔ မိတ္ကပ္ကို ျပင္ေပးပါတယ္။ အေမေတြ က်ေနာ့္ကိုမိတ္ကပ္ျပင္ေပးတာ စုစုေပါင္းၾကာခ်ိန္ ၁၀မီနစ္ပါခင္ဗ်ား။ ကဲ… ဆယ္မီနစ္အတြင္းျပင္တဲ့ က်ေနာ္အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္း ဘယ္ေလာက္အထိလွသြားမလည္းဆိုတာ စဥ္းစားသာၾကည့္ေပေတာ့ဗ်ာ။ ကဗ်ာကယာနဲ႔ မိတ္ကပ္လူး ထိုင္မသိမ္း၀တ္ၿပီး ေအာက္ကိုျပန္ဆင္းလာတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ မမမာနဲ႔ ျပန္ေတြ႔ျပန္တယ္။

ကဲ… မမမာက ေနာက္ထပ္ ဂါ၀န္တစ္ထည္လဲၿပီးျပန္ဆင္းလာတာဗ်ာ။ ဘယ္လိုပဲေနေန အားလံုးဟာ လွကိုလွေနတာပါဗ်ာ။ က်ေနာ္ကလည္း ထိုင္မသိမ္းႀကီးကို၀တ္ ေလးလက္မေက်ာ္ေက်ာ္ျမင့္တဲ့ ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္ႀကီးကို ခပ္ေခ်ေခ်စီးၿပီးေတာ့ လမ္းမေလွ်ာက္တတ္ဘူးျဖစ္ေနတာေလ။ မမမာကပဲ က်ေနာ့္ကို လမ္းေလွ်ာက္နည္း ခနေလးသင္ေပးသြားခဲ့ေသးတာ။ အဲဒီၾကားထဲမွာ ႏို႔မွာထည့္ထားတဲ့ စကၠဴေတြကလည္း ခနခနေလွ်ာက်ေနတာ့ သတို႔သမီး၀တ္စံုက က်ပ္ေနရတဲ့ၾကားထဲ လူပါေဇာေခြ်းေတြျပန္ခ်င္ပါရဲ႕ဗ်ာ။ ကဲ… ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း မမေတြဆီကုိေျပး ေဘာလီမ၀တ္ထားလို႔ ျပဳတ္က်ေနတဲ့ နို႔အစား စကၠဴေတြကုိ ျပန္တင္ခိုင္းရျပန္ပါတယ္။ ေခါင္းေပၚမွာလည္း သတို႔သမီးလို ဆံထံုးမထံုးႏိုင္ရွာဘူး၊ အေမေမာ္ဆီက ရထားတဲ့ ဆံပင္တိုတုိ အတုတစ္ခုနဲ႔ စိန္သရဖူတစ္ခုကို တပ္ၿပီး ျဖစ္သလိုပဲ တပ္ဆင္လိုက္ရတယ္။ ေျပာခ်င္တာက ျဖစ္သလိုနဲ႔ကုိ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းက လွတာေပါ့ေနာ္။

ညွိထားစရာမလိုပဲနဲ႔ကို ၀မ္းဆက္ေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေနၾကတာေနာ္

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ မုန္းတီးမႈမ်ားအား ပေပ်ာက္ေရးေန႔ အခမ္းအနားေလးမွာ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ အစီအစဥ္ေတြကေတာ့ အဖြင့္အမွာစကားကို အေမမ်ိဳးကေန ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ထိုင္း ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈအကနဲ႔ တင္ဆက္သြားပါတယ္။ အိုး… ထိုင္းက လိင္ေျပာင္းလဲခြဲစိတ္ထားသူေတြရဲ႕ အလွကေတာ့ဗ်ာ လူတိုင္းေငးၾကည့္ရေလာက္ေအာင္ကို လွတာဗ်။

ထိုင္းက ဂ်ီမေလးေတြ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈအကနဲ႔ တင္ဆက္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အစ္ကိုႀကီး မမေနာ္ကေနၿပီးေတာ့ ဒီ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ ေၾကာက္ရြံ႕မုန္းတီးမႈမ်ားအား ဆန္႔က်င္ေရးေန႔ အခမ္းအနားလုပ္ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းအရာ အက်ဥ္းအခ်ဳပ္ကုိ ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။ တက္ေရာက္သူမ်ားရဲ႕ ၾသဘာေပးလက္ခုပ္သံဟာလည္း မိုးသို႔ညံေအာင္သြားခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ထိုင္း ဂ်ီမတေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကာဘရိတ္ရွုိးမယ္တေယာက္က ျမဴးျမဴးၾကြၾကြသီခ်င္းမ်ားျဖင့္ ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ၿပီးေတာ့ ျမန္မာျပည္မွ လာခဲ့တဲ့ မမခိုင္ေလးက အလြမ္းအေဆြးသီခ်င္းျဖင့္တဖံု၊ မမဂႏၵီက ေလဒီဂါဂါစတိုင္ ျမဴးျမဴးၾကြၾကြျဖင့္တသြယ္၊ မျမဴးျမဴးမိုက္ကလည္း နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ ကုလားသီခ်င္း ျမဴးျမဴးေလးေတြနဲ႔ ကျပေဖ်ာ္ေျဖသြားခဲ့သလို၊ အစ္မႀကီးေအးခ်မ္းကလည္း ခံစားခ်က္အျပည့္ျဖင့္ သီဆိုထားတဲ့ ဂ်ီမခံစားခ်က္ အခ်စ္သီခ်င္းတပုဒ္နဲ႔ ကျပေဖ်ာ္ေျဖသြားခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေနာက္မွာ ထိုင္းအမ္ပလပ္စ္အဖြဲ႔က စိတ္၀င္စားဖြယ္ ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္မႈ တစ္ခုကေတာ့ အိတ္ခ်္အိုင္ဗြီ၊ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ပညာေပးမႈကို သီခ်င္းသရုပ္ေဆာင္ျဖင့္ ေဖ်ာ္ေျဖသြားတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ထိုင္းေကာင္ေလး ေကာင္းမေလးေတြကလည္း ေခ်ာေခ်ာ၊ ပညာေပးမႈကလည္း စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္မႈရွိ၊ အကအလွဟန္ပန္ေတြကလည္း ေျပာစရာမလိုေအာင္ ေကာင္းေနေတာ့ ပရိသတ္ေတြဟာ အပ္က်သံကိုၾကားရေလာက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္စြာ အားေပးခဲ့ၾကပါတယ္။

ျမန္မာရိုးရာ ထိုင္မသိမ္းရႈိးက ဒီလိုမ်ိဳးေတြကို ခမ္းနားလွပေနတာပါ

ေအာ္… အားက်မခံ ရေနာင္းမွ မိထိုက္ဦးေဆာင္တဲ့အဖြဲ႔ကလည္း မံုေရႊရည္၊ လူပ်စ္ကေလး ေမာင္ေရႊရိုး သီခ်င္းႏွစ္ပုတ္နဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ပါတယ္။ မံုေရႊရည္သီခ်င္းကိုေတာ့ ပြဲလုပ္တိုင္း စင္ေပၚမွာ တက္မကရရင္ကို မေနႏိုင္တဲ့ မိထိုက္က မင္းသမီးအ၀တ္အစားေလးနဲ႔ကၿပီး ကိုကိုႀကီးတေယာက္က အဆိုနဲ႔ ကျပအသံုးေဖ်ာ္ေျဖသြားေတာ့ ပရိသတ္ေရာ ဂ်ီမသူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးဟာ မိထိုက္မွ ဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ အံ့ၾသတႀကီးနဲ႔ ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႔ ၾကည့္ရေလာက္ေအာင္ ဖမ္းစားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ေမာင္ေရႊရိုးသီခ်င္းကိုေတာ့ တမူထူးျခားစြာနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ သက္တံ့မဂၢဇင္းစာအုပ္ အတြဲ (၅)ရဲ႕ မ်က္နွာဖံုးမွာ ပါခဲ့ဖူးတဲ့ မစုတစ္ျဖစ္လည္း ကိုကုိက ေရႊရိုးလိုသရုပ္ေဆာင္ၿပီးေတာ့ ပြဲတိုင္းေက်ာ္ မိထိုက္မက မင္းသမီးအကနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ပါတယ္။

မမယူရီကလည္း Flying Over the Rainbow (မမယူရီ ကိုယ္တိုင္ေရး၊ ကိုယ္တိုင္စပ္၊ ကိုယ္တိုင္ဆို)ထားတဲ့ သီခ်င္းေလးကို ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ရာမွာေတာ့ ထိုင္းအမ္ပလပ္စ္အဖြဲ႔က ေနာက္ခံအကျဖင့္ ကျပေဖ်ာ္ေျဖသြားခဲ့ပါတယ္။ အိုး… မမယူရီသီခ်င္းဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ မမယူရီ လက္ထပ္ထားတဲ့ မမရဲ႕ဘ၀လက္တြဲေဖာ္က ပန္းစည္းကိုလာေပးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ပရိတ္သတ္ရဲ႕ လက္ခုပ္သံဟာ မိုးသို႔ညံခဲ့ပါေတာ့တယ္။ မမယူရီအတြက္လည္း အရမ္းကိုဂုဏ္ယူမိပါတယ္ဗ်ာ။

ေနာက္မွာေတာ့ ထိုင္မသိမ္းရိႈးတဲ့ဗ်ာ။ အစီစဥ္ေၾကညာသူ မမရီနဲ႔ ဂ်စ္က ေၾကညာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ မဂၤလာသီခ်င္း စတင္ေပၚထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ စင္ျမင့္ရဲ႕ ဘယ္ဘက္ကေန မဂၤလာေမာင္ႏွံႏွစ္ေယာက္ စင္ျမင့္ေပၚကို တက္ေရာက္လို႔ လာခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္သူေတြမ်ားမွတ္လဲဗ်။ ကိုကိုဆန္နီနဲ႔ မမေနေလ။ အိုး… ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ငါးပူတင္းေလးေတြအလား ၀၀လံုးလံုးေလးနဲ႔ ခ်စ္စရာေကာင္းေနေအာင္ကို လွတာပါဗ်ာ။

ေနာက္စင္ျမင့္ရဲ႕ညာဖက္ကေန တက္လာတဲ့ ပန္းေရာင္၀တ္စံုေလးနဲ့ မဂၤလာေမာင္ႏွံကေတာ့ ၀ါးျခမ္းျပားေတြကို အ၀တ္ေတြပတ္ေပးထားသည့္အလား သတိုးသား၀တ္စံုႀကီးကို ခပ္မိန္႔မိန္႔၀တ္ထားတဲ့ သတိုးသားတစ္ျဖစ္လဲ ညီေလးနႏၵနဲ႔ ပိန္ပိန္ပါးပါး ခ်ပ္ခ်ပ္ရပ္ရပ္နဲ႔ -ာဆန္ဆန္လွေနတဲ့ (-ာဆန္တာေတာင္မွ မိတ္ကပ္ျပင္ေပးတဲ့အေမက ဘို-ာဆန္တာတဲ့ေလ) က်ေနာ္ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းပါခင္ဗ်ား။ ေအာင္မယ္ေလးဗ်ာ အဲလိုမ်ိဳး သတိုးသားလက္ကိုတြဲၿပီး ေလွ်ာက္ေနရတာေလာက္ ေလာကႀကီးမွာ သာယာတာ ဘယ္ရွိဦးမလဲဗ်ာ။ (ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တကယ့္မဂၤလာေဆာင္ရင္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက သတိုးသား၀တ္စံုပဲ ၀တ္ခ်င္တာဗ်။ က်ေနာ္က အေပ်ာ္လုပ္ခ်င္လို႔ပဲ မိန္းကေလး၀တ္စံု၀တ္လိုက္တာ။ တကယ့္ေဆာင္ရင္ ေယာက္်ားေလးလုိပဲ ေဆာင္ခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ) ေအာ္… က်န္တဲ့ မမလွလွေတြကလည္း တေယာက္တစ္မ်ိဳးစီနဲ႔ လွေနၾကတယ္ဗ်ာ။ စင္ျမင့္ေပၚကို သတိုးသမီး ထိုင္မသိမ္း၀တ္စံုေတြနဲ႔ တက္လာၾကတာ တကယ့္ မိုးနတ္မိမယ္ေလးေတြအလား အမွတ္မွားၾကရတယ္ဗ်ာ။

ေအာင္ျမင္စြာနဲ႔ ၿပံဳးေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတာ ၾကည့္ရင္းလြမ္းလာတယ္

ေနာက္ထပ္အစီစဥ္တစ္ခုကေတာ့ မမယူရီကသီဆိုၿပီး က်န္တဲ့ ေမေမေတြေရာ မမေတြေရာ ကိုကိုေတြေရာ ဂ်ီ၊ လက္၊ စံုပလံုတံုတက္ၿပီး စင္ေပၚမွာ ေအာင္ပြဲခံယူတဲ့ သီခ်င္းေလးပဲျဖစ္ပါတယ္ဗ်ာ။ သီခ်င္းေလးကေတာ့ I am What I am ျဖစ္ပါတယ္။ သီခ်င္းသံစဥ္ေလးနဲ႔အတူ အားလံုးတေယာက္ၿပီးတေယာက္ စင္ျမင့္ေပၚကုိ တက္သြားလိုက္ၾကတာ စင္ျမင့္ႀကီးခဗ်ာ ဂ်ီစင္ႀကီးကိုျဖစ္လို႔ သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဓါတ္ပံုေတြဆိုတာလည္း ရိုက္လိုက္ၾကတာဗ်ာ ေျပာစရာကို မလိုေတာ့ဘူး။ ဗီဒီယိုလည္း ရိုက္ထားပါတယ္ခင္ဗ်ား။

ေနာက္ထပ္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အာရွတခြင္မွာ ပထမဦးဆံုးထုတ္တဲ့ သက္တံ့သံစဥ္မ်ားလို႔ အမည္ရတဲ့ သီခ်င္းေခြ လယ္လ္ဘမ္ကိုလည္း ထုတ္လုပ္ထားေၾကာင္း အေမမ်ိဳးကေၾကညာေပးသြားေသးတယ္ခင္ဗ်ား။ ရိန္းဘိုးကာလာအဖြဲ႔ကလည္း အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာလိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ ေၾကာက္ရြံ႕မုန္းတီးမႈမ်ားအား ဆန္႔က်င္ေရးေန႔ အခမ္းအနားအထိမ္းအမွတ္ကို ရည္ရြယ္ၿပီးေတာ့ International Day against Homophobia (IDAHO) လက္ကမ္းစာေစာင္နဲ႔ သက္တံ့စာေစာင္ အတြဲ (၆) တို႔ကိုလည္း ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ီပါေျကာင္း သတင္းေကာင္း ပါးအပ္ပါသည္ခင္ဗ်ား။

ဘာပဲေျပာေျပာ ၂၀၁၀ခုႏွစ္ ေမလ ၁၇ရက္ေန႔ကျပုလုပ္က်င္းပသြားတဲ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လိင္တူခ်စ္သူမ်ားအေပၚ ေၾကာက္ရြံ႕မုန္းတီးမႈမ်ားအား ဆန္႔က်င္ေရးေန႔အခမ္းအနားေလးကို အားလံုးလက္တြဲၿပီး အတူတူဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကတဲ့ အေမေတြ၊ အစ္ကိုေတြ၊ အစ္မေတြ၊ ညီေလး၊ ညီမေလး၊ သူငယ္ခ်င္း၊ မိတ္ေဆြေပါင္းအသင္းေတြအပါအ၀င္ အဖက္ဖက္ကေန ကူညီေပးခဲ့တဲ့ သူေတြအားလံုးကို သတိရတမ္းတမိၿပီး ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္းလည္း ေျပာခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္လည္း ေနရာေဒသ အေတာ္မ်ားမ်ား ျပည္တြင္းေရာ ျပည္ပမွာပါမက်န္ ဒီလိုအခမ္းအနားပြဲေတြကို လုပ္ေဆာင္လာႏိုင္မယ္လို႔လည္း ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

အခုေတာ့ အားလံုးကို လြမ္းဆြတ္တဲ့အလြမ္းေတြကို ဒီစာေလးနဲ႔ပဲ ေရးၿပီးေတာ့ အလြမ္းေျဖခြင့္ရခဲ့တဲ့အတြက္ ၀မ္းသာၾကည္ႏူးမိပါတယ္။

အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္း

(၂၈ ရက္ေန႔ ေမလ၊ ၂၀၁၀ခုႏွစ္)

(ေတာင္းပန္ခ်က္။ ။ က်ေနာ္က စာေရးဆရာတေယာက္မဟုတ္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္ေရးထားတဲ့ စာထဲမွာ ရိုင္းတာမ်ား အမွားမ်ားပါရင္ အားလံုးကို ခြင့္လႊတ္ပါလို႔ အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ က်ေနာ့္ရဲ႕ အျမင္ ခံစားခ်က္ေလးကိုေရးထားတာ သက္သက္သာ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား)